Woorden als gastarbeider, allochtoon, autochtoon, blank, slaaf, neger, laag- en hoogopgeleid waren ooit heel normaal en werden zonder kwade bedoelingen gebruikt. Tegenwoordig worden ze in de mainstreammedia veelal vermeden omdat ze stigmatiserend zouden zijn of omdat bepaalde bevolkingsgroepen er aanstoot aan zouden (kunnen) nemen. De redenen om woorden te vermijden klinken soms niet onredelijk, maar wat opvalt is de eenzijdigheid.
Op maandag 6 mei 2002 werd Pim Fortuyn vermoord door de extreemlinkse dierenactivist Volkert van der Graaf. Dat was vlak voor de Tweede Kamerverkiezingen waarbij de Lijst Pim Fortuyn (LPF) een verpletterende verkiezingsoverwinning zou gaan halen. De voorzitter van de LPF Peter Langendam stelde dat de kogel van links kwam, zoals Pim Fortuyn zelf ook in een dramatisch interview met Robert Jensen op 22 maart van dat jaar aankondigde: “En als mij straks wat gebeurt (…) dan zijn zij medeverantwoordelijk. En dan kunnen ze niet hun handen ervan aftrekken in de zin van ‘ik heb die aanslag niet gepleegd’. Je hebt het klimaat mee-gecreëerd.” Er werd in de linkse kerk (treffende benaming van Pim Fortuyn) schande gesproken van de betiteling ‘kogel van links’.
Geert Wilders is in zekere zin de opvolger van Pim Fortuyn en hem valt net als de mindere goden binnen de PVV dezelfde behandeling ten deel als Pim Fortuyn. Ze zijn, net als Pim Foruyn, op zijn minst xeno- en islamofoob, maar doorgaans ook racist en fascist. Hoewel de islam zowel in theorie als in de praktijk onder andere vrouwen, homo’s en Joden als minderwaardig beschouwt, wordt kritiek op de islam in de linkse kerk gezien als bewijs van het feit dat je niet deugt.
De progressieve voorstanders van ‘inclusief taalgebruik’ hebben dus gelijk dat woorden ertoe doen. De Joden in Europa weten dat al eeuwen. Antisemitisme loopt als een rode draad door onze geschiedenis. Na de Holocaust dachten we er wel zo’n beetje vanaf te zijn, maar zowel door de immigratie van miljoenen moslims (met net zo’n rode draad door hun geschiedenis) als door de oorlogen tussen Israël en Hamas is er al jaren een virulente opleving. Er is een duidelijke correlatie tussen het aantal antisemitische incidenten en het uitbreken van oorlogen tussen Israël en Hamas.
Hoewel dit gegeven algemeen bekend verondersteld mag worden, zeker bij journalisten, gaan de mainstreammedia sinds de met sadisme doordrenkte slachtpartij van Hamas op 7 oktober 2023 onder onschuldige Israëlische burgers helemaal los. De kranten puilen uit van de artikelen, ingezonden brieven en opiniebijdragen waarin de zogenaamde witte, koloniale apartheidsstaat Israël van oorlogsmisdaden en genocide wordt beschuldigd. Zo ook het Dagblad van het Noorden, onderdeel van het Mediahuis waar ook de NRC onder valt en dat al maanden exclusief ruimte biedt aan één geluid.
Hoewel het erop lijkt dat de chef van de opiniepagina Arjan Reinders meer moeite heeft met begrijpend lezen (zie verderop zijn schandelijke opmerking over 30.000 burgerdoden) dan met het plaatsen van een antisemitische brief waarin gerept wordt over ‘openlucht-concentratiekampen’ in Israël (23-04-2022), deed ik op 25 juli toch een poging om een ander geluid geplaatst te krijgen. Pas op 5 augustus vernam ik de volgende redenen om niet tot plaatsing over te gaan: ‘Er is beperkte plek en we moeten keuzes maken, helaas. Die keuze is niet op uw verhaal gevallen omdat we het niet sterk genoeg vinden. Inderdaad zie je weinig stukken die het opnemen voor de politieke keuzes die Israël op dit moment maakt, of die een nuance plaatsen bij het ogenschijnlijk breed gemeten onbegrip hierover. We zouden hier zeker niet onwelwillend tegenover staan, maar uw stuk speelt wat ons betreft te veel in op de persoon en inhoudelijk valt er ook wel wat op af te dingen. Het gaat ons ook te ver om 30.000 burgerdoden (volgens uw berekening) een ‘uitzonderlijke prestatie’ te noemen, in welke context dan ook.’
De altijd handige dooddoener over de ‘beperkte plek’ komt ietwat ongeloofwaardig over als er (zomer)dagen voorbijgaan waarop er helemaal geen opiniebijdragen in de krant staan of een gerecycled bericht over het belang van de puntkomma (!) dat ruim een week eerder ook al in de Belgische krant De Standaard had gestaan. Dat er inhoudelijk wat valt af te dingen op mijn bijdrage (zie verderop) dat zal best, zeker als je meent te weten dat Israël genocide pleegt en vooral oog hebt voor het leed van de Gazanen. En speelt mijn artikel te veel in op de persoon? Ik zou zeggen: oordeel zelf.
De ‘waarheid’ en de fijne ‘vrienden’ waarnaar Israël zou moeten luisteren
Het eerste slachtoffer in een oorlog is doorgaans de waarheid. Je zou mogen verwachten dat journalisten op de hoogte zijn van dit gegeven. Zo niet Marjan Koekoek, die in het Dagblad van 24 juli het hoofdredactioneel commentaar voor haar rekening mocht nemen. Nederland zou als ‘vriend’ van Israël de waarheid moeten kunnen vertellen. Die waarheid is volgens haar dat ‘inmiddels wel duidelijk is hoe gewetenloos Israël bezig is zoveel mogelijk Palestijnen uit te schakelen’, in de Gazastrook een volk aan het ‘uitmoorden’ is, ‘zijn kans schoon ziet op grote opruiming te houden’, ‘volkerenmoord’ oftewel genocide pleegt en ‘misdaden van de ergste soort’ begaat. Het is met omhaal van woorden vijfmaal het verhaal van het ministerie van Volksgezondheid in Gaza, het ministerie van de terroristische organisatie Hamas dus.
Dat er in Gaza een tragedie plaatsvindt met hartverscheurende verhalen en beelden is duidelijk. Vergeten lijkt te worden wie die oorlog is begonnen met een afschuwelijke slachtpartij, waarvan de daders vol trots zelf de beelden hebben gepubliceerd. Het aantal dodelijke slachtoffers aan Palestijnse kant zou inmiddels zo’n 60.000 bedragen waarvan overigens een aantal op het conto van Hamas geschreven moet worden. Wat in de media nauwelijks wordt genoemd is dat Israël een uitzonderlijke prestatie levert doordat bijna de helft van die doden terroristen zijn. Dat zou een ratio van 1 op 1 opleveren waar normaliter in een stadsoorlog een veelvoud aan burgerslachtoffers valt ten opzichte van één gedode terrorist/strijder. En dat terwijl Israël zich geconfronteerd ziet met een oorlog op vele fronten en een tegenstander die elke seconde van de dag oorlogsmisdaden pleegt en geen geheim maakt van zijn genocidale intenties ten opzichte van de Joodse inwoners van Israël.
Maar wat bepleit Marjan Koekoek aan het eind van haar hoofdredactionele commentaar? Maatregelen die Israël hard raken. Want van praten hoeven we niets meer te verwachten omdat Israël uitgaat van eigen kracht en vriendschap slechts als een middel ziet. Maar wat zijn Nederland en de Europese Unie eigenlijk voor ‘vrienden’ van Israël? ‘Vrienden’ die jarenlang antisemitisch lesmateriaal voor Palestijnse kinderen hebben gefinancierd; ‘vrienden’ die zelfs doorgingen met het financieren van de Palestijnse Autoriteit terwijl ze wisten dat een deel van dat geld gebruikt werd om terroristen die onschuldige burgers hadden vermoord te belonen met hoge maandelijkse uitkeringen die opliepen naarmate het aantal slachtoffers hoger was; ‘vrienden’ die het op een akkoordje wilden gooien met het genocidale regime in Teheran dat dankzij dat akkoord op afzienbare termijn over nucleaire wapens had kunnen beschikken; ‘vrienden’ uit een werelddeel waar eeuwenlang de penetrante geur van antisemitisme in de straten hing, een geur die inmiddels, na een korte onderbreking vanwege de Holocaust, weer onmiskenbaar terug is. En naar die fijne vrienden zou Israël moeten luisteren?
Tot zover het niet geplaatste artikel. Door de eenzijdige berichtgeving en het eindeloze en inmiddels gedachteloze gebruik van het woord ‘genocide’ (waarbij er nog geen definitieve rechterlijk uitspraak is en de ratio tussen aantallen burgerslachtoffers en gedode terroristen sterk in het voordeel van Israël lijkt te pleiten) dragen de media welbewust bij aan het meecreëren van het klimaat waarin het heel goed mogelijk is dat er straks doden te betreuren vallen en waarin Joden ervoor zullen (moeten) kiezen om, nog meer dan nu al het geval is, te emigreren. Woorden doen ertoe en dat zou geen eenrichtingsverkeer moeten zijn.
Dit artikel is op 18 augustus 2025 gepubliceerd op de website van NieuwRechts: https://nieuwrechts.nl/105857-woorden-doen-ertoe-behalve-als-de-kogel-van-links-komt
Ronald Kaatee
voorzitter