Stel: je maakt een wandelingetje in een park en ziet een eindje verderop iemand die zijn hond uitlaat. Opeens stopt ie en geeft zomaar, zonder enige aanleiding, zijn hond een rotschop. Je roept natuurlijk meteen: ‘Hé man, wat doe jij nou? Waarom doe je dat?’ Hij antwoordt: ‘Nou gewoon, omdat ik het lekker vind!’ Los van de vraag of je dit nu beter bij de dierenpolitie kunt melden of het recht in eigen hand kunt nemen, zal iedereen het erover eens zijn dat dit niet normaal is.
Maar wat is eigenlijk het wezenlijke verschil met iemand die van een koe, varken, kip of welk ander dier ook eet? Doet die niet eigenlijk precies hetzelfde, alleen heeft die het schoppen uitbesteed aan de slachthuisindustrie, met ook alle kwalijke praktijken in de hele keten eromheen?
En waarom doet de vleeseter dat? Om precies dezelfde reden als de fictieve hondenschopper: omdat hij dat lekker vindt. Maar om aan alle benodigde voedingsstoffen te komen is het niet nodig, vraag dat maar aan iemand als Novak Djokovic. Je weet wel, die ‘loserige veganist’ (aldus de algemene betiteling van voormalig CDA-bestuurder Henk Bleker) die toevallig ook nog eens de beste tennisser ooit is.
Al die honderden miljoenen koeien, varkens, kippen en andere dieren die jaarlijks alleen al in Nederland worden geslacht, hebben net als onze vierpotige huisgenoten verstand en gevoelens. De ‘schoppen’ die ze krijgen variëren van onvoldoende schaduw, het afbranden of afknippen van biggenstaartjes, het doden van onbruikbare eendagshaantjes en de stress van transport tot stalbranden, ruimingen en het soms, weliswaar onbedoeld, levend in kokend water dompelen van varkens. Los van deze ellende kun je je ook afvragen hoe diervriendelijk het is om kippen die tien jaar kunnen worden in vijf tot tien weken door het productieproces te jagen.
Vorige maand konden we hier bij NieuwRechts lezen dat veel mannen plantaardige vleesvervangers niet ‘mannelijk’ genoeg vinden en dat de verkoop van vleesvervangers harder daalt dan die van vlees. Als je je realiseert wat erbij komt kijken voordat het ‘eerlijke’ stukje vlees bij je op bord ligt, hoeveel ‘schoppen’ er uitgedeeld worden, dan ontstaat er vanzelf ruimte in je hoofd voor een ander beeld van wat echte mannelijkheid inhoudt.
Als je je mannelijkheid wil bewijzen, doe dat dan in bed, op het sportveld of in het leger. ‘Echte mannen’ die denken dat er vlees zonder dierenleed bestaat, leven achter enorme oogkleppen of zijn echt dom, belanghebbend of een combinatie hiervan. Ik mag toch hopen dat het ‘schoppen van een hond’ noch stoer, noch rechts is.
Aldus deze 68-jarige veganist, die een jaar of 60 een vleesetende dierenbeul was die al veel eerder beter had moeten weten.
Dit artikel is een licht aangepaste versie van de op 22 september 2026 op de website van NieuwRechts gepubliceerde: https://nieuwrechts.nl/113138-wie-schopt-er-nou-een-hond-omdat-hij-dat-lekker-vindt/