De door mij zeer gewaardeerde columnist Frits Bosch hield op 6 april een uitgebreid betoog voor het afschaffen van de AOW. Menige lezer zal de wenkbrauwen hebben gefronst. De kosten van dit basispensioen lopen parallel aan de vergrijzing uiteraard op. Maar de steun onder de Nederlandse bevolking voor deze oudedagsvoorziening is gelukkig nog groot. Is het wel nodig en verstandig om de Algemene Ouderdomswet (AOW) af te schaffen?
Elco Brinkman en Wouter Bos
De politici die in het verleden hebben willen morrelen aan de AOW is het niet goed vergaan. In 1994 stelde CDA-lijsttrekker Brinkman voor om alle uitkeringen te bevriezen, inclusief de AOW. Het CDA leed een historische verkiezingsnederlaag en mocht met 20 zetels verlies plaatsnemen in de oppositiebankjes. In 2006 stond de PvdA onder Wouter Bos op 60 zetels in de peilingen. Nadat hij de financiering van de AOW ter discussie stelde, werden het er bij de verkiezingen later dat jaar uiteindelijk slechts 30.
Is er reden voor paniek?
Is er reden voor paniek en drastische maatregelen? Die is er gelukkig niet. Emeritus hoogleraar openbare financiën Harrie Verbon heeft ruim een half jaar geleden op overtuigende wijze de kachel aangemaakt met alle paniekverhalen die al decennia door met name het Centraal Planbureau (CPB) worden gevoed. Het CPB heeft er een handje van om de kosten van de AOW als percentage van het nationaal inkomen steevast te overschatten. Zo voorspelde het in 2000 dat het percentage zou stijgen van 4,7% in 2000 naar 9% in het piekjaar 2040. In feite is het anno 2025 nog steeds 4,7% en zou het volgens de huidige prognose in 2040 om 5,7% gaan. Want niet alleen groeien de kosten van de AOW, gelukkig groeit ook het nationale inkomen en vallen de kosten steevast mee.
Onze westerse beschaving
De AOW is een pijler van onze verzorgingsstaat. De verzorgingsstaat is onlosmakelijk verbonden met het harde werken van voorgaande generaties en onze christelijke cultuur waarin naastenliefde een centrale rol speelt. Dat betekent niet, dat alles bij het oude kan blijven, want de verzorgingsstaat kraakt al net zo hard in zijn voegen als de ideologische basis van de christelijke, sociaaldemocratische en liberale partijen. Door het doorgeslagen gelijkheidsideaal is een heel woud aan organisaties, subsidies en regelingen ontstaan waarop bezuinigd kan worden zonder aan het bestaansminimum te tornen. En dan zijn we internationaal ook nog eens allerlei verplichtingen aangegaan, waar we niet beter van worden (en de ontvangende partijen ook lang niet altijd).
Er valt nog zoveel te bezuinigen, tot nut van het algemeen!
Dus laten we voordat we naar de AOW kijken, eerst maar eens flink snoeien op:
– immigratie (‘Immigratie kost de Nederlandse schatkist van 1995 tot en met 2024 ruim 700 miljard euro.’ aldus migratiedeskundige Jan van de Beek op pagina 115 van zijn monumentale boek Migratiemagneet Nederland);
– de afdrachten aan de EU (Nederland levert per hoofd van de bevolking de grootste bijdrage);
– onderwijs (we zitten niet te wachten op een nog hoger percentage overbetaalde academici, maar op veel meer mensen met praktische vaardigheden);
– kosten van de bestrijding van drugscriminaliteit (lopen jaarlijks in de miljarden euro’s, terwijl legalisering miljarden aan accijnzen en belasting op zou kunnen brengen en de drugsmaffia een gevoelige klap zou toedienen);
– ontwikkelingssamenwerking (waarmee corrupte elites in ontvangende landen in staat gesteld worden om in net zulke luxe te leven als de ontwikkelingswerkers en om de bevolking onder de duim te houden. En dan hebben we het nog niet over het financieren van Palestijnse terreur);
– de NPO (die structureel te eenzijdig is en bijvoorbeeld nog niet heeft duidelijk gemaakt hoe het toch kan dat Orbán de verkiezingen heeft verloren terwijl hij de afgelopen 16 jaar volgens diezelfde NPO bezig is geweest de democratie in Hongarije af te schaffen – om maar iets te noemen).
– de energietransitie (maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat we wel miljarden in kernenergie zullen moeten investeren, ook om minder afhankelijk te zijn van terreurstaten als Iran, Qatar en Rusland).
Koester de AOW
Dit zijn maar enkele voorbeelden met wat grotere posten. Binnen de overheid werken veel mensen die blij zijn met hun goed betaalde baan met uitstekende secundaire arbeidsvoorwaarden. Maar die ook regelmatig uitgaven zien waarvan je met de beste wil van de wereld niet hard kunt maken dat die de samenleving ten goede komen (wat te denken van de inclusieve taalgids van het ministerie van OCW?). Is het een idee om dit reservoir aan potentiële bezuinigingen aan te boren door het melden van dit soort onzinnige uitgaven te belonen? Zou me niets verbazen dat we dan én de belastingen en de staatsschuld kunnen verlagen én de AOW-leeftijd minder hard kunnen laten stijgen. Nee, het is geen goed idee om de AOW af te schaffen, daar moeten we juist zuinig op zijn.
Dit artikel is op 16 april 2026 gepubliceerd op de website van NieuwRechts: https://nieuwrechts.nl/110308-laten-we-zuinig-zijn-op-de-aow/